1 lutego 2021 ustąpiła z funkcji sekretarza generalnego JSS, zachowując niemniej jednocześnie stanowisko przewodniczącego partii.
W czasie swojej kilkudziesięcioletniej kariery politycznej wielokrotnie wchodziła w skład stanowego rządu. Była ministrem skarbu (1957–1959, 1967–1969), ministrem rolnictwa i opieki społecznej (1980–1981), ministrem przemysłu i opieki społecznej (1987–1991) oraz ponownie ministrem rolnictwa (2001–2004, 2004–2006).
Była jedyną kobietą w pierwszym gabinecie E.M.S. Namboodiripada (1957–1959), pierwszym komunistycznym rządzie Kerali. Uznaje się ją za architekta ustawy o reformie rolnej (1957). Ów akt prawny uznawany jest za początek rozmontowywania feudalnej struktury własności ziemskiej w tym południowoindyjskim stanie. Stała również za przyjętą w 1987 ustawą o Komisji ds. Kobiet.