W kwietniu 1943 roku został mianowany dowódcą 70 Armii, która w składzie Frontu Centralnego wzięła udział w operacji obronnej w czasie bitwy na łuku kurskim, a następnie uczestniczyła w ofensywnej operacji orłowskiej. Po zakończeniu tej operacji armia została przeniesiona do rezerwy Sztabu Generalnego.
We wrześniu 1943 roku został ponownie dowódcą 4 Gwardyjskiej Armii, wchodzącej kolejno w skład Frontu Woroneskiego, następnie Stepowego i 2 Ukraińskiego. W tym czasie armia uczestniczyła operacji biełgorodzko-charkowskiej i bitwie o Dniepr. W styczniu 1944 roku uczestniczyła w operacji dnieprowsko-karpackiej.
Na przełomie stycznia i lutego 1944 roku został dowódcą 53 Armii i na jej czele wziął udział w operacji korsuńsko-szewczenkowskiej 2 Frontu Ukraińskiego. W lutym 1944 roku został ponownie dowódcą 4 Gwardyjskiej Armii, którą dowodził w czasie operacji umańsko-botoszańskiej, jasko-kiszyniowskiej i budapeszteńskiej. Armią tą dowodził do listopada 1944 rok. Następnie był w dyspozycji Naczelnego Dowództwa.