Słowa mojego ojca (2001) zaprezentowano w sekcji „Un Certain Regard” na 54. MFF w Cannes. Biała przestrzeń (2009) zdobyła cztery nagrody na 66. MFF w Wenecji. W konkursie głównym na 69. MFF w Wenecji startował jej film Pamiętny dzień (2012), ale spotkał się z chłodnym przyjęciem. Comencini zasiadała w jury sekcji „Cinéfondation” na 53. MFF w Cannes (2000), w jury konkursu głównego na 60. MFF w Berlinie (2010) oraz w jury sekcji „Horyzonty” na 77. MFF w Wenecji (2020).
Życie prywatne W latach 1982–1987 była żoną francuskiego producenta filmowego Daniela Toscana du Plantier. Ma z nim syna Carla. Następnie związała się z kierownikiem produkcji Philippem Dugay, z którym żyła w nieformalnym związku. Ich córka Camille Dugay Comencini została aktorką.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Ludzie urodzeni w Rzymie Kategoria:Urodzeni w 1961 Kategoria:Włoscy reżyserzy filmowi Kategoria:Włoscy reżyserzy telewizyjni Kategoria:Włoscy scenarzyści