Kiedy Focjon przyrzeka mu, że może go również pogodzić z księżniczką Sparty, uświadamia sobie, że stoi przed nim Leonida i pełen miłości pada na kolana. Leonida wyprowadza Agisa z ogrodu jako władcę Sparty, przy boku którego chce spędzić swoje życie. Hermokratowi ofiarowuje odnalezione serce i ma nadzieje, że jej płeć ochłodzi zapały, które wzbudziła w Leontynie.
Omówienie Triumf miłości jest sztuką niemal poważną. Autor umieścił w niej wprawdzie dwie postaci komiczneː Arlekina i ogrodnika, ale pełnią oni jedynie funkcję komediowych przerywników w poważnym toku akcji. Pewną powtarzalnością cechuje się też rozwiązanie kwestii oczarowania przez główną bohaterkę brata i siostry za pomocą portretu namalowanego na pamiątkę. Co prawda przedstawienie każdego portretu następuje w innych okolicznościach, nie zaciera to jednak wrażenia pewnego ubóstwa inwencji.