Aby przetestować nową szczepionkę, przeprowadził eksperymenty na czterech więźniach, umyślnie zarażając ich tyfusem, w wyniku czego dwóch z nich zmarło.
Z drugiej strony wielokrotnie korzystał z prawa apelacji podczas procesów prowadzonego przez obozowe gestapo, ratując w ten sposób więźniów. Ponadto poprawił katastrofalne warunki w obozie, aby powstrzymać epidemię tyfusu, a także zakazał służbie sanitarnej SS podawania inwalidom zastrzyków z fenolu bez nadrzędnej decyzji władz. Według byłego więźnia Hermanna Langbeina „niechętnie brał on udział w działaniach aparatu zagłady obozu koncentracyjnego” i zatrudniał w szpitalu wybranych więźniów jako lekarzy, a także starał się zapobiegać ich okrutnemu traktowaniu.
W lecie 1945 oddał się w ręce Brytyjczyków i we wrześniu tego roku popełnił samobójstwo w więzieniu. W 2023 roku jego nazwisko pojawiło się na tablicy wystawionej w jego rodzinnej miejscowości ku pamięci „żołnierzy poległych w II wojnie światowej”.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie SA Kategoria:Lekarze SS Kategoria:Niemieccy zbrodniarze wojenni w okresie II