Był członkiem zwyczajnym wrocławskiego Klubu Wysokogórskiego.
W 1968 wziął udział w wyprawie do jaskiń Kaukazu Zachodniego. Zdobył wtedy szczyt Elbrusa (5642 m).
Na przełomie grudnia 1968 i stycznia 1969 uczestniczył w wyprawie kierowanej przez Bernarda Uchmańskiego na dno Jaskini Śnieżnej. Wyprawa dokonała wspinaczkowego wyjścia od Syfonu Dominiki do otworu Jaskini Śnieżnej. Był to ówczesny rekord świata (640 m pomiędzy dnem a otworem wejściowym jaskini) we wspinaczce jaskiniowej bez korzystania z lin i drabinek. Członkami wyprawy byli także Roman Galar, Jerzy Masełko, Andrzej Ostromęcki, Norbert Pospieszny i Marek Trzeciakowski. Wszyscy zostali odznaczeni Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe.
W lipcu 1969 razem z Janem Juszkiewiczem i Antonim Sidorowiczem przeszedł główną grań Tatr Wysokich.
W 1970 uczestniczył w wyprawie wrocławskiej Sekcji Grotołazów do Jaskini Nazarowskiej w zachodniej części Kaukazu, która w tym czasie była najgłębszą jaskinią ZSSR. Wyprawa osiągnęła poziom około -500 m w warunkach zalewania jaskini przez wodę. Wyprawa miała także aspekt badawczy, jej kierownikiem naukowym był Marian Pulina.