Francesco Negri, łac.: Franciscus Nigrus, (ur. w 1500 w Bassano del Grappa, zm. w 1563 w Pińczowie) – włoski pisarz i teolog, początkowo zakonnik benedyktyński, potem działacz reformacyjny (kalwiński) m.in. w PolsceLucio Biasiori – Dizionario Biografico degli Italiani – Volume 78 (2013) (wł.), dostęp 24.12.2020.

Życiorys Syn Cristoforo i Dorotei, pochodził z rodziny arystokratycznej. Otrzymał wykształcenie humanistyczne: jego nauczycielami byli Andrea Locatelli i Giovanni da Reggio. 1 marca 1517 został przyjęty do zakonu benedyktynów w klasztorze San Benedetto Polirone w Mantui i otrzymał tam imię Simeone. Następnie przeniósł się do klasztorów w Padwie i w Wenecji, gdzie zetknął się z doktryną Marcina Lutra, którą uznał za "zgodną z Biblią".

Na emigracji Pod wpływem luteranizmu Negri w 1525 wystąpił z zakonu i wyjechał do Augsburga, a potem w 1529 do Strasburga, gdzie zaznajomił się z doktrynami Huldrycha Zwingliego i Martina Bucera, które zbliżyły go stopniowo do kalwinizmu. W Strasburgu Negri ożenił się z Cunegondą Fessi i zarabiał na skromne życie jako tkacz. Trudne warunki życia nie przeszkodziły Negriemu w tworzeniu swoich pierwszych dzieł literackich, np. Turcicarum rerum commentarius… ex Italico Latinus factus, Francisco Nigro (1537) do którego przedmowę napisał Filip Melanchton.