aż do 1782 pozostawał w Wielkiej Zbrojowni w Gdańsku, a na miejscu przeznaczenia zestawiono go dopiero 1817–1818. nagrobek Ture Nilssona Bielke i jego żony Margarety Svantesdotter Sture w katedrze w Linköping, ok. 1615.
Niektóre dzieła przypisywane W. van den Blockowi thumb|Epitafium Chrystiana i Jana Strobandów, kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Toruniu, ok. 1590 thumb|Grób Stanisława Radziwiłła, kościół św. Franciszka i św. Bernarda w Wilnie thumb|Portal Domu Eskenów w Toruniu
epitafia Doroty i Jana Brandesów w kościele Mariackim w Gdańsku, 1588. W epitafium Brandesów, rodziny patrycjuszowskiej z Gdańska, van den Blocke odwołuje się do wzorów Cornelisa Florisa. Charakterystyczne dla stylu van Blocke’a są w tym epitafium wydłużone kariatydy, kolista wić roślinna, modelunek szat, fryz pałeczkowy i kanelowane konsole z lwimi maskami. W porównaniu z dziełami Florisa, u van den Blocke’a popiersia zyskują zdecydowaną dominację nad inskrypcją. Krzysztofa von Dohna w katedrze św. Kanuta w Odense w Danii, 1586 Walentego Bodeckera w kościele św. Mikołaja w Elblągu, 1587 Strobandów w kościele Wniebowzięcia NMP w Toruniu, 1590. Występował tam motyw wydłużonych kanelowanych konsoli, choć bez lwich główek, kariatydy w kontrapoście, alegoryczne postaci wiary, nadziei i miłości.