Bilicerowie (, ) – śląska rodzina szlachecka wywodząca się z Prudnika, w Monarchii Habsburgów i Rzeczypospolitej Obojga Narodów.
Historia mały|lewo|Zapis Macieja Bilicera z 1599 roku w Księdze Miejskiej Prudnika mały|Pałac w Jakuszowie Ród Bilicerów wywodził się z Prudnika. Pierwszy znany przedstawiciel rodu – Maciej Bilicer, został wymieniony w urbarzu z 1534. Na przełomie XVI i XVII wieku jego syn, również Maciej (1550–1616), piastował w mieście szereg funkcji publicznych. Pełnił funkcję rektora miejscowej szkoły, od 1581 podpisywał księgę miejską, przed 1587 był municypalnym pisarzem popieranym przez starostę księstwa opolsko-raciborskiego Jana Prószkowskiego, w 1598 założył księgę wieczystą dla pobliskiej Jasiony, a w latach 1599–1615 był burmistrzem miasta. Historyk regionalny Jan Piotr Chrząszcz w swojej pracy na temat historii Prudnika opisał Macieja jako „człowieka uczonego w prawie”. W 1608 Piotr Bilicer objął kancelarię miejską.
Bilicerowie zostali podniesieni przez cesarza Rudolfa II Habsburga do stanu szlacheckiego i otrzymali swój herb w 1607.