Projektantem przyszłego „Jauréguiberry’ego” był inż. Antoine-Jean Amable Lagane, jeden z najzdolniejszych francuskich konstruktorów okrętowych z przełomu XIX i XX wieku. Projekt pancernika był rozwinięciem zbudowanego dla Chile okrętu pancernego . W porównaniu do dwóch pierwszych jednostek programu z 1890 roku („Charles’a Martela” i „Carnota”) okręt był krótszy i miał zwartą sylwetkę; innowacją było umieszczenie dział artylerii średniej w dwulufowych wieżach i powiększenie ilości kotłowni z czterech do sześciu. Plany okrętu zostały przez stocznię przekazane Rosjanom, którzy zamówili później jego ulepszoną wersję rozwojową – „Cesariewicza”.

„Jauréguiberry” został zamówiony i zbudowany w prywatnej stoczni w La Seyne-sur-Mer. Kontrakt na budowę jednostki podpisano 8 kwietnia 1891 roku, a już 23 kwietnia położono jego stępkę. Kadłub zwodowany został 27 października 1893 roku. Nazwa jednostki upamiętniała dwukrotnego ministra marynarki wojennej, wadm. . Koszt budowy jednostki wyniósł około 28 385 000 franków. Fundusze pochodziły z kredytów przyznanych w 1891 roku.