Została internowana w dniach 13–19 grudnia 1981 i następnie od 18 maja 1982 do 7 lipca 1982Wykaz alfabetyczny osób internowanych w okresie stanu wojennego, pozycja 7656.. Przebywała w obozach dla internowanych w Kielcach-PiaskachAkta osobowe internowanego, Inwentarz archiwalny Instytutu Pamięci Narodowej oraz w GołdapiSławomir Cenckiewicz Anna Solidarność. Życie i działalność Anny Walentynowicz na tle epoki (1929-2010), wyd. Zysk i S-ka, Poznań 2010, s. 282, 528. SB chciało ją w ten sposób uwiarygodnić, a także uzyskać informacje o uwięzionych w obozieDorota Karaś, Marek Sterlingow Walentynowicz. Anna szuka raju, wyd. Znak, Kraków 2020, s. 352.

W latach 80. współpracowała z podziemną Tymczasową Komisją Międzyzakładową NSZZ „Solidarność” w RadomiuJawnie i w podziemiu. Wspomnienia ludzi "Solidarności" regionu radomskiego (1980-1989), wstęp, wybór źródeł i opracowanie Konrad Słowiński, wyd. IPN, Lublin 2010, s. 84 (relacja Krzysztofa Bińkowskego). W 1986 została członkiem redakcji podziemnego pisma Wolny RobotnikMarek Wierzbicki NSZZ „Solidarność” Region Ziemia Radomska, w: NSZZ „Solidarność” 1980-1989. Tom 5. Polska Środkowo-Wschodnia, wyd. IPN, Warszawa 2010, s. 475. W 1989 w jej mieszkaniu utworzono lokal odradzających się struktur „Solidarności”Jawnie i w podziemiu.