Małgorzata Gajewska-Polewczak (ur. 24 kwietnia 1962 w Grodkowie) – polska hokeistka na trawie, bramkarka, olimpijka.
Córka Mariana i Józefy z domu Kadlof, ukończyła Liceum Ogólnokształcące we Wrocławiu (1981). Treningi hokejowe rozpoczęła w 1977 w LKS Rolnik Nysa; w latach 1982-1989 broniła barw Polaru Wrocław, zdobywając trzy tytuły mistrzyni Polski (1982, 1983, 1987). Od 1989 gra w zespole Start Brzeziny, z którym zdobyła kolejne tytuły mistrzowskie, zarówno na otwartym stadionie (1993, 1995, 1996, 2000, 2001, 2002), jak i w hali (1995, 1996, 1997). Znana jest z długowieczności sportowej. Przez większą część kariery grała na bramce, później przekwalifikowała się na rozgrywającego obrońcę; w Starcie Brzeziny pełni rolę grającego trenera.
W zespole narodowym debiutowała 29 czerwca 1980 w meczu z ZSRR i wkrótce znalazła się w składzie kadry na moskiewskie igrzyska olimpijskie (1980). Wystąpiła we wszystkich pięciu meczach turnieju olimpijskiego (w tym meczu otwarcia z Zimbabwe, będącym debiutem kobiecego hokeja na igrzyskach);