Wraz z rozwojem hodowli bydła mlecznego, eksport sera gruyère do Lyonu przyniósł znaczne dochody wielu rodzinom i rodzinnym przedsiębiorstwom, takim jak Bracia i Bratankowie Pettolaz (kapitał 500 000 do 600 000 écu około 1780 r.) i przyspieszył przejmowanie ziemi przez patrycjuszy z Fryburga (40% użytków rolnych w 1760 r.), czemu towarzyszyła znaczna emigracja chłopstwa, zwłaszcza do Francji.

Poza hodowlą bydła i przetwórstwem mleka mieszkańcy, zwłaszcza w sezonie zimowym, zajmowali się chałupnictwem. Produkowano wyroby z drewna, a także plecione ze słomy. Kryzys bezrobocia, jaki nastąpił na przełomie XIX i XX w. w tej drugiej gałęzi rzemiosła (20% ludności pracującej w 1880 r., jedynie 5% w 1910 r.) rozwiązany został dopiero po uruchomieniu w 1898 r. w Broc fabryki czekolady przez Caillera.

Ukończenie w 1881 r. drogi Bulle-Boltigen (przez przełęcz Jaun) zakończyło uciążliwą izolację wsi, która stała się punktem postojowym kursujących tędy dyliżansów pocztowych. Już na początku XX w. Charmey zaczęło być postrzegane jako „...urokliwie położona miejscowość letniskowa”, w której funkcjonowały już dwa hotele: Hôtel du Sapin i Hôtel du Maréchal-FerrantBaedeSwitzerland (…). Handbook for travellers by Karl Baedeker, 1907, s.