Zespół pobernardyński we Wrocławiu – zdesakralizowany zespół poklasztorny składający się z dawnego kościoła św. Bernardyna i klasztoru bernardynów, przy ul. Bernardyńskiej 5, na terenie dawnego Nowego Miasta, mieszczący obecnie Muzeum Architektury, biura Miejskiego Konserwatora Zabytków oraz mieszkania prywatne.
Historia do 1945 thumb|left|240px|Wejście do Muzeum Architektury left|thumb|240px|Wejście do oddziału ochrony zabytków; po lewej ul. Bernardyńska, w głębi kościół bernardynów Jeszcze w 1453, tuż po przybyciu do Wrocławia św. Jana Kapistrana, wystawiono pierwszy, drewniany kościół oraz rozpoczęto budowę klasztoru, zakończoną przed rokiem 1500.
Kilka lat później zakonnicy przystąpili do budowy nowej świątyni. Kościół drewniany został w międzyczasie rozebrany a na jego miejscu wzniesiono w latach 1463-1502 trójnawową bazylikę, przylegającą do dwukondygnacyjnych zabudowań klasztornych. W 1491 jej sklepienia zawaliły się. Wkrótce prace wznowiono.