Leon Maksymilian Henckel von Donnersmarck (niem. Leo Maximilian Graf Henckel von Donnersmarck; ur. 1 marca 1691 w Świerklańcu, zm. 25 sierpnia 1771 w Berlinie) – śląski arystokrata z rodu Henckel von Donnersmarcków, hrabia Rzeszy, właściciel dóbr tarnogórsko-świerklanieckich w latach 1716–1727, od 1748 roku 3. wolny pan stanowy Bytomia, pruski wyższy podczaszy i kawaler Orderu Orła CzarnegoBytomski słownik biograficzny, red. Jan Drabina, Bytom 2004..
Życiorys
Był najstarszym synem Karola Maksymiliana Henckla von Donnersmarcka i jego drugiej żony, Heleny Jadwigi von Roedern. Należał do protestanckiej, tarnogórsko-świerklanieckiej linii rodu.
W 1716 roku przejął po ojcu dobra obejmujące m.in. Świerklaniec i Tarnowskie Góry. Objął je w okresie trudnej sytuacji gospodarczej miasta, pogłębionej skutkami epidemii z 1715 roku. Z inicjatywy właściciela przeprowadzono kontrolę rachunków miejskich prowadzonych od 1701 roku.
W 1727 roku odstąpił dobra tarnogórsko-świerklanieckie młodszemu bratu, Karolowi Erdmannowi Hencklowi von Donnersmarckowi, za 20 tys. guldenów. Leon Maksymilian posiadał również dobra na Dolnym Śląsku, w tym Mertschütz, współczesne Mierczyce, gdzie w 1727 roku urodził się jego syn Wiktor Amadeusz.