Henryk Hebda, ps. Korwin, Okrzeja (ur. 14 lipca 1918 w Warszawie, zm. 1971) – kapitan, żołnierz Wojska Polskiego, dowódca oddziałów partyzanckich w powiecie siedleckim Armii Krajowej, Delegatury Sił Zbrojnych na Kraj i Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość. W latach 1945–1947 był dowódcą największego zgrupowania partyzanckiego „Pogoń” działającego na obszarze powiatów siedleckiego, węgrowskiego, mińskiego, bialskiego i sokołowskiego.

Życiorys Wczesne lata i okupacja niemiecka Urodził się 14 lipca 1918 roku w Warszawie w rodzinie emerytowanego urzędnika kolejowego. Do 1939 roku mieszkał w Opolu Nowym (powiat Siedlce). Uczęszczał do gimnazjum im. Hetmana Stefana Żółkiewskiego w Siedlcach. W 1939 roku ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim. Brał udział w wojnie obronnej Polski w 1939 roku, gdzie walczył w szeregach 9 pułku artylerii lekkiej. Działalność konspiracyjną podjął już w listopadzie 1939 roku w lokalnej organizacji o nieznanej nazwie. Następnie służył w Konfederacji Narodu, gdzie pełnił funkcję komendanta ośrodka MokobodyK. Krajewski, T. Łabuszewski, Henryk Zygmunt Hebda, [w:] T. Balbus, Konspiracja i opór społeczny w Polsce 1944-1956, Słownik biograficzny, T. 2, Kraków – Warszawa – Wrocław 2004..