Józef Szerwiński vel Szewc (ur. 9 lutego 1899 w Tarnowie, zm. 12 lutego 1952 w Polanicy-Zdroju) – major dyplomowany artylerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się w 9 lutego 1899 w Tarnowie, ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Ignacego i Bronisławy z Popielów. Uczęszczał do c. k. Gimnazjum w Bochni. 28 czerwca 1914 zakończył naukę w klasie IVb. W gimnazjum należał do drużyny stale ćwiczących, organizacji wojskowej działającej na podstawie regulaminu zatwierdzonego przez dyrekcję zakładu.

14 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich i został przydzielony do III batalionu 3 Pułku Piechoty. 4 stycznia 1916 został przeniesiony do szkoły artylerii w Wiedniu, a po jej ukończeniu skierowany do 1 Pułku Artylerii. We wrześniu 1917, po kryzysie przysięgowym, został wcielony do cesarskiej i królewskiej Armii i wcielony do Pułku Artylerii Polowej Nr 59.