Morfologia thumb|Mikania pinnatiloba thumb|Mikania scandens Pokrój W większości są to drewniejące pnącza, rzadziej byliny o pędach wzniesionych i krzewy. Pędy z reguły słabo rozgałęzione. Osiągają zwykle do 3 m długości, ale u niektórych przedstawicieli przekraczają 15 m. Łodygi są zwykle okrągłe na przekroju, czasem 4- lub 6-kanciaste, rzadko także oskrzydlone. Liście Tylko łodygowe, naprzeciwległe, rzadko także w okółkach, długoogonkowe, rzadziej siedzące. Blaszka od równowąskiej do szerokojajowatej, u nasady zwężająca się lub sercowata, cienka lub skórzasta. Użyłkowanie dłoniaste, zwykle z trzema głównymi żyłkami, rzadziej z większą ich liczbą. Brzeg liścia cały, ząbkowany, zatokowo wcinany do głęboko wcinanego. Liście są nagie, omszone lub owłosione, często też gruczołowate. Kwiaty Zebrane w koszyczki o walcowatej okrywie o średnicy zwykle 2–4 mm tworzące baldachogroniaste kwiatostany złożone. Listki okrywy cztery w dwóch parach. Dno koszyczka płaskie, bez plewinek. W koszyczku rozwijają się cztery kwiaty rurkowate. Korona jest wąskolejkowata, zwykle biała, rzadziej różowa, naga lub ogruczolona, zwieńczona pięcioma trójkątnymi łatkami, szerokimi lub wąskimi. Pręciki wyrastają ponad rurkę korony.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Mikania · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.