Obraz przedstawiał św. Katarzynę w pięknej sukni, z koroną na głowie. Święta trzymała w dłoni palmę, symbol męczeństwa. Dzieciątko Jezus siedzące na kolanach Matki Bożej umieszczało pierścień na palcu świętej. Na obrazie widać było również św. Józefa, przedstawionego jako starca, oraz dwa anioły w tle. Biskup Balaguer Camarasa dodał, że herb namalowany po lewej stronie obrazu należał do Agostino Bonavii. Kościół nadal funkcjonował przez cały wiek XVII. W dalszym ciągu obchodzono święto patronalne nieszporami i mszą świętą. Msze św. odprawiano także w każdą środę, na co niejaki Agostino Bonavia zostawił zapis z pola znanego jako „Ta' Ħarran”.
Kościół dzisiejszy Budowę kościoła, który widzimy dzisiaj, rozpoczęto około 1670, a ukończono w 1678. W tymże roku biskup Miguel Jeronimo de Molina napisał, że kościół był „pięknie zbudowany” („di bella fabrica”). Jego fundatorem był Agostino Bonavia, który pozostawił 40 skudów na ten cel. Potwierdził to biskup Paul Alphéran de Bussan podczas swej wizyty w 1747. Poświęcenie kościoła nastąpiło w 1696, co potwierdził biskup Bartolomé Rull w swym raporcie z wizyty w 1758.