Nagrobek Jakuba znajdował się w monasterze Przemienienia Pańskiego i św. Jakuba nad jeziorem Niero, wzniesionym w XVII w. na miejscu przypisywanego mu klasztoru Poczęcia św. Anny, który został zniszczony podczas Wielkiej Smuty. W II połowie XVII w., za sprawą działalności metropolity rostowskiego Jonasza, nastąpiło również ożywienie kultu św. Jakuba. Ponownie kult ten wzrósł na znaczeniu po kanonizacji metropolity rostowskiego Dymitra, który w czasie sprawowania urzędu żył w monasterze nad jeziorem Niero i tam został pochowany. W XIX w. relikwie świętego zostały wystawione dla kultu w ozdobnej race ufundowanej przez hrabinę Annę Orłową-Czesmeńską, która pokryła również koszty wzniesienia osobnej cerkwi pod wezwaniem św. Jakuba. W 1919 r., gdy z inicjatywy bolszewickiego rządu w całym kraju były otwierane były relikwiarze świętych, raki św. Jakuba nie otwarto publicznie, chociaż wyniesiono ją z cerkwi. Monaster został ostatecznie zlikwidowany w 1929 r. i ponownie otwarty w 1991 r. Po tej dacie odtworzono nagrobek Jakuba w cerkwi pod jego wezwaniem; stał się on ponownie miejscem kultu.
Jakub jest czczony w Soborze Świętych Rostowskich i Jarosławskich (wspomnienie liturgiczne 23 maja według starego stylu) oraz indywidualnie 27 listopada.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w XIV wieku Kategoria:Zmarli w XIV wieku Kategoria:Biskupi jarosławscy i rostowscy Kategoria:Święci prawosławni