mały|240px|Mały Bańdzioch podpisany jako Mały Kocioł Mięguszowiecki Mały Bańdzioch lub Mały Kocioł Mięguszowiecki – cyrk lodowcowy powyżej Hińczowej Zatoki na północnych ścianach Mięguszowieckiego Szczytu i Cubryny w Tatrach Polskich. Ma strome, piarżysto-trawiaste dno na wysokości około 1700–1800 m n.p.m.
Do lat 50. XX wieku był to obiekt bezimienny. Nazwę Mały Kocioł Mięguszowiecki wprowadził Witold Henryk Paryski w 6 tomie przewodnika Tatry. Używał jej również Władysław Cywiński w 8 tomie przewodnika Tatry. Cubryna. Taternicy, którzy są jedynymi bywalcami tego miejsca, używają jednak nazwy Mały Bańdzioch i W. Cywiński przy opisie Mięguszowieckich Szczytów również postanowił przyjąć tę nazwę. Na mapach nadal używana jest nazwa Mały Kocioł Mięguszowiecki.
Do Hińczowej Zatoki Mały Bańdzioch opada skalnym progiem o wysokości około 60 m. Prawe (patrząc od dołu) ograniczenie kotła tworzy częściowo trawiasta, częściowo skalista wschodnia ściana Niżniej Galerii Cubryńskiej, ograniczenie lewe tworzy wznosząca się nad Gruszką grzęda zwana Szypułką i będące jej górnym przedłużeniem skalisto trawiaste żebro.