Za którąś z kolejnych wizyt pani Miran opowiada Mariannie o swoim zmartwieniu. Jej syn nie chce korzystnie się ożenić, bo zakochał się w młodej dziewczynie spotkanej w kościele. Marianna przyznaje się, że tą dziewczyną jest ona. Na prośbę pani Miran, matki Valville'a, próbuje przekonać ukochanego, że nie może jej poślubić, bo wstępuje do klasztoru. Młodzieniec pozostaje niewzruszony. Matka ustępuje i pozwala się im spotykać do czasu, aż przygotuje wszystko, co potrzebne do ich ślubu. Aby wprowadzić Mariannę w towarzystwo, pani Miran zabiera ją, jako swą daleką krewną z prowincji, której zmarli rodzice, na obiad do pani Dorsin. W trakcie kreślenia portretu pani Dorsin, Marianna czuje się zmęczona i kończy księgę czwartą.
Księgi V-VI – Spisek krewnej Tymczasem ciężko chory Climal wzywa Mariannę. Wyjawia świadkom swe postępowanie wobec niej i jako wynagrodzenie krzywd wyznacza jej 1200 franków renty, a resztę swego majątku zapisuje Valville'owi. W domu pana Climal Marianna spotyka jego krewną panią de Fare, która urzeczona dziewczyną zaprasza ją na dwa dni do siebie na wieś pod Paryżem. W czasie pobytu na zamku pani de Fare Mariannę spotyka pani Dutour, która zaopatruje zamek i z mściwością wyjawia szczegóły pobytu u niej.