Przedni brzeg ciała tego ślimaka jest prosty, pozbawiony wyrostków. Nie występują czułki gębowe. Rinofory mają mocno wyciągnięte osłonki, wskutek czego ich buławki są silnie odsłonięte. Narządy gębowe mają duże płyty szczękowe podzielone na część podłużną i poprzeczną oraz osiem rzędów zębów na tarce. Język ma większą płytę boczną zewnętrzną, mniejszą płytkę boczną wewnętrzną oraz dwie płytki zewnętrzne. Skrzela zbudowane są z trzech silnie wykształconych listków. Za skrzelami na grzbietowej części nogi (notoum) leży para silnie rozrośniętych wyrostków pozaskrzelowych (papilli dorsalnych). Kolejne papille leżą na wierzchu przysadzistego ogona. Gruczoł obojnaczy jest odizolowany od wątrobotrzustki. Prostata jest niezbyt silnie rozwinięta. Uzbrojenie prącia oraz budowa zbiorników nasiennych nie odbiega od innych przedstawicieli rodziny.
Ekologia i występowanie thumb|left Jest to zwierzę bentosowe, spotykane na głębokości od 3 do 20 metrów. Bytuje na podłożu piaszczystym i kamienistym oraz na martwej materii organicznej i podwodnych roślinach, np. na Halimeda kanaloana.