Kampania o Hunzę i Nagir (ang. Hunza-Nagar Campaign lub Hunza-Nagar Expedition, w piśmiennictwie pakistańskim Anglo-Brusho lub Anglo-Burusho War, Anglo-Nagar War, nazwa miejscowa Jangir-e-Lae lub Jangir-e-Lay-e-Jang) – operacja wojskowa w listopadzie i grudniu 1891 r. w Dolinie Hunzy podjęta przez oddziały Indii Brytyjskich w celu podporządkowania księstw Hunza i Nagir brytyjskim interesom granicznym i zakończona zwycięstwem strony atakującej oraz włączeniem tych państewek pod kontrolę Imperium Brytyjskiego.

Tło Dla Brytyjczyków ostatnie dekady XIX w. oznaczała wzmożenie bojowych i dyplomatycznych wysiłków o ustanowienie korzystnego dla nich układu sił na granicy północno-zachodniej (zwanej też Krwawą Granicą), a w szczególności w północno-zachodniej części Kaszmiru, gdzie spotykały się granice trzech mocarstw: Indii Brytyjskich, Chin i Rosji. Okres rywalizacji między carską Rosją a Imperium Brytyjskim określono już przed połową XIX w. jako Wielką Grę (Great Game). W rozgrywce na pograniczach afgańskim, chińskim i kaszmirskim strategiczne położenie zajmowała Dolina Hunzy, otoczona trudno dostępnymi łańcuchami gór Karakorum, przez które prowadziły od stuleci trasy handlowe karawan i pielgrzymkowe, łączącej Azję Środkową z subkontynentem.