Jest wysoce prawdopodobne, że funkcję wielkiego zarządcy należy tutaj rozumieć jako wezyra lub co najmniej zarządcę prowincji, znamienne jest, że według opowieści ponad Rensim jest już tylko faraon.
Podczas spotkania z Rensim Khunanup wygłasza mowę, która tak podoba się Rensiemu, że ten postanawia powiedzieć o tym faraonowi, który, również zachwycony, nakazuje mu nie rozstrzygać sprawy po to, by wieśniak przychodził ponownie i przemawiał. Khunanup wygłasza łącznie dziewięć mów, aż zrezygnowany odchodzi. Rensi postanawia przekazać do spisania wszystkie skargi, po czym zanosi je do faraona. Ten podejmuje decyzję o wynagrodzeniu poszkodowanego wieśniaka i oddaje posadę oraz wszystkie dobra nieuczciwego urzędnika, który zabrał mu osły. Sam urzędnik od tego czasu miał wieść życie biednego wieśniaka.
Skargi Khunanupa W tekście odnajdziemy różnego rodzaju skargi: Skarga urzędnika (Nemtynakhte) na wieśniaka (Khunanupa). Wnosi ona o odszkodowanie urzędnika za uszczerbek, który poniósł kosztem Khunanupa. Nemtynakhte wykorzystał prawo proceduralne, które stanowi, że jeśli zwierzę zje jęczmień z jego pola, będzie on mógł dochodzić zadośćuczynienia. Jako rekompensatę wybiera właśnie osły. Co ciekawe, wieśniak skarży się na czyny Nemtynakhte do niego samego.