Maksymy Wezyra Ptahhotepa – dzieło starożytnej egipskiej literatury mądrościowej, uznawane za wzorzec dla późniejszych dzieł w tej dziedzinie. Napisane w języku staroegipskim, wersje zachowane do dzisiejszych czasów napisane są w języku średnioegipskim. Za czasy jego powstania uznaje się okres Starego Państwa (ok. 2414–2375 p.n.e.). Autorstwo przypisuje się Wezyrowi Ptahhotep, wysokiemu przedstawicielowi dworu Faraona Dżedkare Izezi.
Opis Maksymy, należące do gatunku sebayt składają się ze wstępu, części głównej, czyli 45 maksym oraz zakończenia. Całość ukazuje drogę, którą powinna przejść osoba zainteresowana osiągnięciem sukcesu w administracji państwowej.
Wstęp do maksym zawiera prośbę Wezyra do Faraona o pozwolenie mu na nauczenie swego syna mądrości, które posiadł w ciągu swojego wieloletniego życia. Pojawia się tu także opis zasług i doświadczenia samego Wezyra: „Książę, Hrabia, Ojciec Boga, Umiłowany przez Boga, Najstarszy syn Króla, syn jego ciała, Burmistrz miasta i Wezyr Ptahhotep”. Wezyr jest pokazany jako przykład, że zastosowanie się do wspomnianych maksym pomoże w osiągnięciu sukcesu.