Knud Christian Jeppesen (ur. 15 sierpnia 1892 w Kopenhadze, zm. 14 czerwca 1974 w Risskov) – duński muzykolog i kompozytor.
Życiorys Był samoukiem. W latach 1912–1914 występował jako dyrygent orkiestr w Elblągu i Legnicy, posługując się pseudonimem Per Buch. Od 1914 do 1917 roku studiował u Angula Hammericha na Uniwersytecie Kopenhaskim. Pobierał też naukę w konserwatorium kopenhaskim u Carla Nielsena i Thomasa Lauba, uzyskując dyplom z gry na organach w 1916 roku. W 1922 roku uzyskał stopień doktora muzykologii na Uniwersytecie Wiedeńskim u Guido Adlera na podstawie pracy Die Dissonanzbehandlung bei Palestrina (wyd. 1922; tłum. duńskie Palestrinastil med særligt henblik paa Dissonansbehandlingen wyd. Kopenhaga 1923).
Grał jako organista w kopenhaskich kościołach św. Stefana (1917–1932) i Holmenskirke (1932–1947). Od 1920 do 1946 roku wykładał teorię muzyki w Królewskim Duńskim Konserwatorium Muzycznym. Od 1946 do 1957 roku był profesorem muzykologii na Uniwersytecie w Aarhus. W latach 1949–1952 był prezesem Międzynarodowego Towarzystwa Muzykologicznego. Od 1931 do 1954 roku pełnił funkcję redaktora naczelnego czasopisma Acta Musicologica.
Odznaczony został Orderem Danebroga w stopniu kawalera 1. klasy (1962).