Tambja – rodzaj ślimaków z rzędu nagoskrzelnych i rodziny Polyceridae.
Morfologia i ekologia thumb|left|Tambja verconis thumb|Tambja olivaria thumb|Tambja affinis Ślimaki te mają przód ciała pozbawiony wyrostków frontalnych i welarnych. Fałd nakrywający głowową część ciała zwany welonem frontalnym ma u nich postać szczątkową. Blaszkowate rinofory mają zdolność kurczenia się i chowania w osłonkach. Narządy gębowe pozbawione są szczęk – ich miejsce zajmuje silny kołnierz wargowy. Tarkę cechują prostokątne lub kwadratowe zęby środkowe (osiowe) o wciętych lub gładkich krawędziach górnych, zęby boczne wewnętrzne o dwóch guzkach, z których wewnętrzny może być niezmodyfikowany lub rozdwojony oraz obecność od trzech do siedmiu zewnętrznych płytek bocznych. Skrzela rozdzielają się na trzy do pięciu gałęzi. Narządy rozrodcze odznaczają się niewielką prostatą ograniczoną do postaci gruczołowego odcinka nasieniowodu oraz uzbrojonym prąciem.
Zwierzęta te zamieszkują bentos mórz i oceanów. Są drapieżnikami, żerującymi na mszywiołach.
Taksonomia Rodzaj ten wprowadzony został w 1962 roku przez Roberta Burna, który jego gatunkiem typowym wyznaczył Nembrotha verconis.