Psi gwizdek () – użycie kodowanego lub sugestywnego języka w przekazach politycznych w celu uzyskania poparcia określonej grupy bez wywołania sprzeciwu opozycji. Nazwa tej koncepcji pochodzi od ultradźwiękowych gwizdków dla psów używanych w pasterstwie.
Psi gwizdek używa języka, który wydaje się normalny dla większości, ale który przekazuje określone rzeczy docelowym odbiorcom. Zwykle są używane do przekazywania informacji na tematy, które mogą budzić kontrowersje, bez przyciągania negatywnej uwagi. Jednym z przykładów może być użycie przez kandydującego na stanowisko polityka wyrażenia, takiego jak „wartości rodzinne”, w celu zasygnalizowania chrześcijanom, że kandydat będzie wspierał politykę promującą wartości chrześcijańskie, bez zrażania niechrześcijańskich zwolenników. Innym może być użycie (odnoszącego się do antysemickich teorii spiskowych) wyrażenia „banki międzynarodowe”, aby zasygnalizować rasistom, że kandydat jest antysemitą bez budzenia podejrzeń nierasistowskich zwolenników. Oskarżenia o użycie psich gwizdków są z natury trudne do udowodnienia i mogą nie być prawdziwe.