Po zdobyciu miejscowości pułk nocą 29/30 września przegrupował się nocnym marszem do rejonu lasów i wsi Milanów, gdzie I i III bataliony odpoczywały, a II batalion ubezpieczał pułk zaciągając placówki w kierunku na Cichostów, na Suchowolę i Wohyń. Nocne natarcie piechoty i czołgów Armii Czerwonej przy wsparciu artylerii przyniosły II batalionowi straty, który wycofał się za wieś w okolice dworu.
W bitwie pod Kockiem Następną noc 30 września na 1 października pułk przemaszerował do wsi Krasew i Olszewnica. Następne dwie noce pułk spędził w marszu do lasu Horodzieżka, po osiągnięciu lasu I batalion zajął rejon naprzeciw Woli Gułowskiej, a II batalion pozostał w głębi lasu jako odwód. Po odpoczynku nocą 3/4 października 182 pp przegrupował się do lasów koło stacji Krzywda nocą 4/5 października. Z uwagi na przeprowadzone natarcie niemieckiej 13 Dywizji Zmotoryzowanej na pozycje polskiej 50 DP „Brzoza” i wyparcie jej oddziałów z Adamowa i uwikłanie w walki o las Hordzieżka oraz zatrzymanie natarcia oddziałów Dywizji Kawalerii „Zaza” na Wolę Gułowską. Niezbędne było wykonanie natarcia siłami 60 DP „Kobryń”, w tym celu 182 pp wzmocniony I batalionem 184 pp został wyznaczony do natarcia na Wolę Gułowską.