Mimo dokuczliwych objawów subiektywnych u wielu pacjentów badaniem klinicznym stwierdza się tylko niewielkie zmiany wewnątrzustne. Błona śluzowa jest najczęściej bladoróżowa, zanikowa, podsychająca. Język wygładzony, brodawki języka przeważnie niezmienione. Ból występujący w stomatodynii najczęściej jest samoistny o różnym nasileniu. Obserwuje się trzy typy stomatodynii: rano brak objawów, stałe dolegliwości przez cały dzień, dolegliwości przez cały dzień z przerwami.
W niektórych postaciach stomatodynii, które mają określoną przyczynę, obraz kliniczny jest wyraźny i charakterystyczny. W niedoborze witamin z grupy B język pozbawiony brodawek nitkowatych i grzybowatych jest wygładzony, żywoczerwony i obrzęknięty, a na jego brzegach obserwuje się ślady odciśniętych zębów. W pelagrze, która jest chorobą z niedoboru witaminy PP, występuje przekrwienie błony śluzowej jamy ustnej, język pokrywa się ciemnym nalotem, który trudno usunąć z powierzchni lub odwrotnie, jest gładki i błyszczący. W niedokrwistości Addisona-Biermera język jest czerwony, występuje objaw Arndta – przy wysunięciu języka na jego powierzchni powstają przemijające smugi. W ostrej, zanikowej postaci grzybicy (kandydozy), która występuje czasem po antybiotykoterapii z powodu innych schorzeń ogólnych również ma charakterystyczny obraz.