Garbatka pomianówka (Notodonta torva) – gatunek motyla z rodziny garbatkowatych. Zamieszkuje Eurazję, od Europy Zachodniej po Rosyjski Daleki Wschód. Gąsienice żerują na osikach, rzadko na innych topolach, brzozach, wierzbach lub olszach. Osobniki dorosłe są aktywne nocą.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1786 roku przez Eugeniusa J.Ch. Espera pod nazwą Bombyx tritophus, jednak nazwa taka była już wówczas zajęta. Nowy epitet gatunkowy, w kombinacji Bombyx torva, wprowadzony został w 1803 roku przez Jacoba Hübnera.
Morfologia thumb|left|Imago w spoczynku Motyl o krępym ciele i rozpiętości skrzydeł sięgającej od 44 do 50 mm. Głowa jest zaopatrzona w niecałkowicie owłosione oczy złożone, krótkie głaszczki i uwstecznioną ssawkę, natomiast pozbawiona jest przyoczek. Czułki osiągają ⅓ długości przedniego skrzydła i wykazują znaczny dymorfizm płciowy w budowie, będąc obustronnie grzebykowanymi u samca, zaś piłkowanymi lub ząbkowanymi u samicy. Owłosienie krótkiego i szerokiego tułowia jest gęste, ale nie formuje czuba pośrodku grzbietu. Skrzydło przedniej pary osiąga od 19 do 23 mm długości, ma wydłużony wierzchołek, skośną krawędź zewnętrzną i ząb na krawędzi tylnej. Tło tegoż skrzydła jest szare z odcieniem zielonkawym, oliwkowym lub żółtawym.