mały|Kuros z asklepiejonu na Paros, ok. 540 p.n.e. (obecnie w zbiorach Luwru)
Kuros ( – młodzieniec) – typ posągu w sztuce starożytnej Grecji, charakterystyczny dla archaicznej rzeźby monumentalnej.
Przedstawia stojącego, nagiego, młodego mężczyznę z falistymi włosami i zagadkowym uśmiechem („archaiczny uśmiech”) na twarzy, z rękami opuszczonymi wzdłuż ciała lub zgiętymi w łokciach, a lewą nogą lekko wysuniętą naprzód. W ówczesnej sztuce stanowi męski odpowiednik kory. Te statyczne wyobrażenia powstawały na obszarze Grecji kontynentalnej, wysp egejskich i pobrzeża małoazjatyckiego od końca VII wieku p.n.e. Pierwowzorem były prawdopodobnie posągi egipskie naśladowane już w VIII stuleciu p.n.e. w wytworach drobnej greckiej plastyki z brązuSłownik terminologiczny sztuk pięknych (red. K. Kubalska-Sulkiewicz). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2003, s. 221..