Felicja Pacanowska (ur. 1907 w Łodzi, zm. 2002 w Rzymie, Włochy) – polska malarka i grawerka pochodzenia żydowskiego.
Życiorys Po ukończeniu gimnazjum w Łodzi rozpoczęła studia z zakresu malarstwa i rytownictwa w drewnie i miedzi w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie. Po ukończeniu studiów w 1932 wyjechała z Polski do Paryża, gdzie pierwsze trzy lata poświęciła nauce grafiki na Wydziale Grafiki w Luwrze. W 1935 odbyła podróż artystyczną podczas której odwiedziła Włochy i Niemcy, w 1936 wystawiała w Salonie Jesiennym w Paryżu. W 1937 przyjechała do Polski, gdzie wystawiała swoje obrazy i monotypie w Instytucie Propagandy Sztuki w Łodzi, nie wiedziała, że podczas tego pobytu ostatni raz widzi swoich rodziców, którzy zginą podczas eksterminacji Żydów podczas II wojny światowej. Po powrocie do Paryża w 1937 roku związała się z École de Paris i pracowała nad pogłębieniem techniki wytrawiania. W czasie II wojny światowej była projektantką przemysłową w fabryce lotniczej. W 1942 udało się uciec z obławy Vel d'Hiv, do końca wojny ukrywała się żyjąc w niepewnych i niebezpiecznych warunkach. W 1944 dowiedziała się o śmierci swoich rodziców w Auschwitz, dokąd zostali przetransportowani z łódzkiego getta.