Samica składa w ciągu sezonu od 200 do ponad 1000 jaj. Do czynności tej przystępuje wiosną i wczesnym latem. Jaja mają kształt wrzecionowaty, kolor żółty, długość 1–1,5 mm i zorientowane są pionowo w klastrach liczących od 15 do 30 sztuk. Umieszczane są one na roślinach zaatakowanych przez potencjalne ofiary larw. Stadium larwalne trwa od 10 do 30 dni. W tym czasie larwa zwiększa długość ciała z około 1 mm do maksymalnie 7 mm i przechodzi cztery wylinki. Stadium poczwarki trwa zależnie od temperatury od 3 do 12 dni. Jest ona półkulista i pomarańczowo-czarno ubarwiona. Owady dorosłe w przypadku obfitości pokarmu zdolne są do rozrodu już po tygodniu. W sprzyjających warunkach klimatycznych pojawiają się dwa, a nawet więcej pokoleń w ciągu roku. Owady dorosłe są stadium zimującym. Na zachodzie Stanów Zjednoczonych zapadają w hibernację na okres nawet 9 miesięcy (od maja do lutego). Na czas zimy tworzyć mogą olbrzymie agregacje z dala od miejsc żerowania. Hibernują pod korą i pod kamieniami.

Biedronki te padają ofiarami pluskwiaków Geocoris bullatus i Nabis alternatus. Ich parazytoidem jest błonkówka Dinocampus coccinellae. Zdolność do rozrodu i przetrwania biedronek znacznie zmniejsza zakażenie myksosporidiowcem Nosema hippodamiae.