Dwa teksty będące odpowiedzią na Platformę, z których każdy proponował inny model organizacyjny, stały się podstawą tego, co nazwano następnie anarchizmem syntezy lub po prostu „syntetyzmem”. Wolin opublikował w 1924 artykuł wzywający do „syntezy anarchistycznej”; był także autorem artykułu dotyczącego tej kwestii w Encyklopedii Anarchistycznej (fr. Encyclopédie anarchiste), zainicjowanej przez Sébastiena Faure’a. Głównym celem idei było stworzenie wspólnej płaszczyzny współpracy różnych odłamów anarchizmu, który był wówczas podzielony w większości krajów na trzy główne tendencje: anarchizm komunistyczny, anarchosyndykalizm i anarchizm indywidualistyczny.
Przedstawiciele platformizmu chcieli pchnąć swoje pomysły do przodu poprzez zorganizowanie międzynarodowego kongresu anarchistycznego w dniu 12 lutego 1927. Wkrótce na Kongresie Narodowym Francuskiej Unii Anarchistycznej (UAF) idee propagowane przez grupę Dieło Truda zyskały dużą popularność, co spowodowało zmianę nazwy UAF na Rewolucyjną Anarchokomunistyczną Unię (UACR). Sébastien Faure przewodził frakcji w UACR, która zdecydowała się oddzielić od tej organizacji i utworzyć poza nią Stowarzyszenie Federalistycznych Anarchistów (AFA), uważając, że podejście grupy Dieło Truda zagraża tradycyjnym ideom anarchistycznym. Krótko później w swoim tekście Synteza anarchistyczna (fr.