Praca nad tzw. archiwum Robla Jeszcze podczas pobytu w obozie koncentracyjnym zaprzyjaźnił się z dr Janem Roblem. Dzięki temu od 1941 w ostatnim etapie swojego życia pracował w Zakładzie Medycyny Sądowej i Kryminalistyki przy odczytywaniu tzw. archiwum Robla, czyli 11 skrzyń z zebranymi dokumentami, rozkazami, listami i pamiętnikami polskich oficerów wydobytymi z grobów katyńskich. Wstępnie oczyszczone dokumenty otrzymywał dr Kamykowski, który cierpliwie nieraz przy pomocy lampy kwarcowej z filtrem emitującej światło nadfioletowe odczytywał i przepisywał starannie treść. Jego rękopisy przepisywała na maszynie do pisania Irma Fortner, która podkładając dodatkową kalkę tworzyła odpis dla AK z myślą o wysyłce do Londynu. Udało się odczytać treść nawet bardzo zniszczonych dokumentów, które w ocenie osób postronnych sprawiały wrażenie jednolitych szarych powierzchni, nawet oglądane przy użyciu szkła powiększającego.
Śmierć Po długiej i bolesnej chorobie, nie doczekawszy końca okupacji niemieckiej, Ludwik Kamykowski zmarł w Krakowie 13 listopada 1944. Jego przedwczesna śmierć zakończyła długą chorobę przywleczoną z obozu koncentracyjnego w Sachsenhausen, gdzie nabawił się gruźlicy. Pochowany w Krakowie na cmentarzu Rakowickim (kw. XIIb, rz. 3, gr.