Aleksander Stanisław Wawrzyniec Chomiński herbu Lis (ur. 22 sierpnia 1859 w Kownie, zm. 6 maja 1936 Olszewie) – polski ziemianin, polityk, publicysta, prozaik, działacz społeczny, poseł do II Dumy, członek Rady Państwa, prezes Zarządu Głównego Związku Bezpieczeństwa Kraju, organizator życia kulturalnego w Wilnie.
Życiorys Urodził się 22 sierpnia 1859 w Kownie, jako syn polityka i reformatora, generała Stanisława Chomińskiego (1804-1886) i Eweliny z Niemirowiczów-Szczyttów (ok. 1822-1904Sport nr 11 z 1904 r., s. 6.) herbu Jastrzębiec z linii tabołockiej (wnuczki pisarza skarbowego litewskiego Justyniana Niemirowicza-Szczytta)Kronika Rodzinna, 1884, tom 12, nr 1, s. 5. T. Żychliński, Złota Księga Szlachty Polskiej, R. V, 1883, s. 25.. Jego ojciec wówczas był gubernatorem kowieńskiem i znanym rzecznikiem uwłaszczenia włościan. Ojcem chrzestnym Aleksandra Chomińskiego został car Aleksander II, kolega ojca ze szkoły wojskowej.
Aleksander miał liczne rodzeństwo: Konstantego, Józefa, Witolda, Stanisława, Zygmunta, Marię, Helenę i Alinę (żonę Juliusza Pereświt-Sołtana, właściciela Starej Bielicy)T. Żychliński, Złota Księga Szlachty Polskiej, R. II, 1880, s. 312..