Ewa Górecka (ur. 7 grudnia 1961Wniosek o zatrudnienie na stanowisku profesora zwyczajnego) – polska chemiczka, pracownik Wydziału Chemii Uniwersytetu Warszawskiego, profesor nauk chemicznych. Zajmuje się chemią fizyczną ciekłych kryształów.
Życiorys W 1985 ukończyła studia chemiczne na Uniwersytecie WarszawskimProf. Ewa Górecka – laureatka Nagrody FNP 2020, następnie podjęła pracę na macierzystej uczelni. Tam w 1993 uzyskała stopień doktora na podstawie pracy Badania termodynamiczne i strukturalne ciekłych kryształów o nowych centrach mezogenicznych napisanej pod kierunkiem Wiesława Pyżuka, w 2000 stopień doktora habilitowanego na podstawie pracy Wpływ chiralności molekularnej na strukturę i stabilność faz smektycznych. W 2010 otrzymała tytuł profesora nauk chemicznych.
Zajmuje się badaniami materiałów ciekłokrystalicznych. W czasie stypendium naukowego w Japonii w 1989 razem z A.D.L. Chaldani, Yukio Ouchim, Hideo Takezoei i Atsuo Fukudą odkryła antyferroelektryczny ciekły kryształ, za co w 1990 otrzymała nagrodę Japońskiego Towarzystwa Fizyki StosowanejEwa Hylewska Badanie przejścia między fazami smektycznymi SmA* - SmC* w ferroelektrycznych ciekłych kryształach z trójfenylowym mezogenem, s. 24. W l. 1992-93 stypendystka Programu Fulbrighta na Kent State University (USA).