Rudolf Antoni Rosenberg-Łaszkiewicz (ur. 3 czerwca 1893 w Nowym Sączu, zm. 15 października 1957 w Wellington) – major artylerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 3 czerwca 1893 w Nowym Sączu, w rodzinie Józefa Maurycego, kapitana c. i k. Galicyjskiego Pułku Piechoty Nr 20 i Klary z Rimlerów.. Ukończył szkołę powszechną i pięć klas gimnazjum. Do szkół uczęszczał w Nowym Sączu, Terezinie i Chomutovie, a przenosiny związane były z przebiegiem służby wojskowej ojca, który zakończył ją w 1910 jako podpułkownik i komendant I batalionu c. i k. Czeskiego Pułku Piechoty Nr 92 (na emeryturze otrzymał tytuł pułkownika). W 1909 wstąpił do Szkoły Kadetów Artylerii w Traiskirchen.
18 sierpnia 1913 rozpoczął zawodową służbę wojskową w cesarskiej i królewskiej Armii. Został wcielony do Pułku Armat Polowych Nr 3 w Krakowie, który w 1916 został przemianowany na Pułk Armat Polowych Nr 5, a dwa lata później na Pułk Artylerii Polowej Nr 5. W szeregach tego oddziału walczył na froncie rosyjskim I wojny światowej. Od 1915 do końca wojny dowodził baterią. W 1916 został przeniesiony na front włoski i przydzielony do Pułku Artylerii Polowej Nr 48. W 1918 został kontuzjowany. Leczył się w szpitalu w Ołomuńcu, a następnie w Wiedniu. W czasie służby w c. i k.