Mikrowytłaczanie – metoda wytwarzania warstwowego (addytywnego), w której części są budowane warstwowo od dołu do góry i mają co najmniej jeden ze swoich wymiarów w zakresie mikrometrów. Materiał stosowany do mikrowytłaczania jest w postaci pasty.
Mikrowytłaczanie polega na zintegrowaniu układu dozowania materiału z napędem pneumatycznym lub mechanicznym (tłokowym lub śrubowym) oraz sterowaną komputerowo manipulatorową platformą do wytłaczania. Następnie, poprzez ruch tłoka materiał układany jest na podłużu. Zwykle wytwarza się włókna ciągłe, co różni metodę od innych cyfrowych technologii pisarskich, takich jak inkjetSirringhaus, H., Kawase, T., Friend, R. H., 2000, „High-Resolution Inkjet Printing of all-Polymer Transistor Circuits,” Science (New York, N.Y.), 290(5499) s. 2123–2126. i E-jetBarton, K., Mishra, S., Shorter, K. A., 2010, „A Desktop Electrohydrodynamic Jet Printing System,” Mechatronics, 20(5) s. 611–616., które są procesami opartymi na depozycji kropli. Strategia ta zapewnia wytwarzanie ekonomiczne, z szerokim wyborem materiałów i możliwością drukowania w wysokiej rozdzielczościKadara, R. O., Jenkinson, N., Li, B., 2008, „Manufacturing Electrochemical Platforms: Direct-Write Dispensing Versus Screen Printing,” Electrochemistry Communications, 10(10) s.