Fiodor Aleksandrowicz Fiedenko, (ur. we wsi Iwanowka, ujezd wierchniednieprowski, zm. 19 lutego 1973 w Moskwie) – Ukrainiec, radziecki oficer wywiadu wojskowego, generał porucznik (2 maja 1945).
Życiorys Pochodził z rodziny robotniczej. W Armii Czerwonej od 1920, od 1926 członek WKP (b).
W 1917 ukończył szkołę ludową i w 1918 szkołę dwuklasową w wiosce Saksagań ujezdu kriworożskiego. Od września 1920 – roczne 44 Kursy Piechoty w Jekaterynosławiu, w latach 1922–1925 Ukraińską Szkołę Kawaleryjską im. S,M. Budionnego w Zinowiesku i w latach 1933–1936 specjalny fakultet Wojskowej Akademii im. M.W. Frunzego.
Pracował w młynie jako palacz – czeladnik, w czasach radzieckich był urzędnikiem komisariatu wojskowego (1918–1920), uczestniczył w wojnie domowej, w 1919 roku został aresztowany przez władze Denikina.
Dowódca plutonu, zastępca szefa szkoły pułkowej Nowogrodzko-Wołyńskiego pułku 6 Dywizji Kawalerii (wrzesień 1925 — październik 1926), dowódca plutonu 36 Samodzielnego Zapasowego Eskadronu Kawalerii, skarbnik – kwatermistrz w tej dywizji (październik 1926 - październik 1929), zastępca szefa, szef zaopatrzenia gospodarczego 33 pułku kawalerii (październik 1929 – listopad 1931), szef 4 sekcji 6 Czongarskiej Dywizji Kawalerii (listopad 1931 – kwiecień 1933).