Niedługo potem uciekli z Saskatchewan z zebranymi funduszami, pozostawiając Ku Klux Klan bez tych pieniędzy. Hawkins i John James Maloney, przeprowadzili się do Saskatchewan, aby ożywić organizację. Pod ich kierownictwem organizacja zebrała ponad 50000 dolarów kanadyjskich i twierdziła, że zgromadziła ponad 70 000 członków. Opłaty ustalono na 15 dolarów rocznie na członka.
Pod przywództwem Hawkinsa i Maloneya, Ku Klux Klan stawał się coraz bardziej antykatolicki i antyfrancuski, i prowadził kampanię przeciwko odrębnemu systemowi szkolnemu. Sprzeciwiali się „krucyfiksom na ścianach szkół publicznych, zakonnicom uczącym w szkołach publicznych i nauczaniu francuskiego w szkołach publicznych”.
Stało się to problemem w wyborach w prowincji w 1929 roku, co ostatecznie doprowadziło do powstania rządu koalicyjnego kierowanego przez Jamesa Thomasa Miltona Andersona z konserwatystów po tym, jak liberałowie nie utworzyli rządu mniejszościowego. Ku Klux Klan pojawiał się na wielu wiecach wyborczych Jamesa Garfielda Gardinera, paląc krzyże. Gardiner oskarżył Andersona i konserwatystów o bycie związanymi z Ku Klux Klanem lub szukanie jego wsparcia, ale nigdy nie przedstawił na to dowodu. Po utworzeniu rządu konserwatyści potępili Ku Klux Klan, ale ich przeciwnicy nadal wiązali ich z tą organizacją aż do wyborów w 1934 r.