thumb|Konstantyn I z żoną i dziećmi Konstantyn I (ur. w Atenach, zm. 11 stycznia 1923 w Palermo) – król Grecji w latach 1913–1917 i 1920–1922 z dynastii Glücksburgów, bocznej linii Oldenburgów. Syn Jerzego I i jego żony – Olgi Romanowej.
Życiorys Absolwent szkół oficerskich w Atenach i Akademii Wojskowej w Poczdamie. W młodości służył w pruskiej gwardii królewskiej. Obarczony odpowiedzialnością za klęskę Greków w wojnie z Turcją w 1897. W 1909, wskutek przewrotu z Gudi, został zmuszony do odejścia z wojska. W 1911 Elefterios Wenizelos mianował go wodzem naczelnym armii greckiej. Podczas I wojny bałkańskiej wykazał się talentem militarnym, jako naczelny dowódca polowy armii greckiej. Już wtedy ujawniła się skłonność Konstantyna do bardzo wysokiego ryzyka dowódczego i politycznego. W kwestiach strategicznych książę wykonywał jednak, acz niechętnie, rozkazy premiera Elefteriosa WenizelosaEmeis oi Ellines – Historia Wojen Współczesnej Grecji, Skai Bibilio 2008, Ateny.
Działalność Konstantyna w czasie wojen zapewniła mu znaczną popularność w społeczeństwie w momencie obejmowania tronu. Prasa nadała mu przydomki Bułgarobójcy i Syna Orła.