180 Pułk Piechoty (180 pp) – oddział piechoty Wojska Polskiego, improwizowany w trakcie kampanii wrześniowej.
Formowanie i zmiany organizacyjne W związku z mobilizacją alarmową zarządzoną 23 marca 1939 i wyjazdem macierzystego 80 pułku piechoty w północne rejony kraju, w garnizonie Słonim pozostali rekruci wcieleni w marcu oraz niezbędna kadra do szkolenia. Ponadto pozostały drobne pododdziały starszego rocznika do pełnienia służby wartowniczej i obsługi instytucji garnizonowych oraz pozostałości kadry i rezerwistów. Z chwilą ogłoszenia mobilizacji powszechnej z żołnierzy młodego rocznika i przybywających rezerwistów w Słonimie rozpoczęto organizację Ośrodka Zapasowego 20 Dywizji Piechoty pod dowództwem płk. Adama Eplera. Ze względu na zagrożenie wtargnięcia niemieckiego XIX Korpusu Armijnego w okolice Brześcia dowódca Okręgu Korpusu Nr IX gen. bryg. Franciszek Kleeberg wydał 9 września 1939 rozkaz podległym dowódcom ośrodków zapasowych sformowania jednostek bojowych i stworzenia zapory na linii Brześć–Pińsk. Po wyjeździe 9 września sformowanego z rezerwistów częściowo też 80 pułku piechoty batalionu mjr. Michała Bartuli, 10 i 11 września ze Słonima wymaszerowało na południe celem obsadzenia odcinka od Kobrynia do Pińska zgrupowanie pod dowództwem ppłk. Kazimierza Gorzkowskiego.