Heinrich-Georg „Heinz” Hax (ur. 24 stycznia 1900 w Berlinie, zm. 1 września 1969 w Koblencji) – niemiecki wojskowy, strzelec i pięcioboista nowoczesny, dwukrotny wicemistrz olimpijski w strzelectwie. Syn Georga Haxa, również olimpijczyka.
Życiorys Trzykrotny uczestnik igrzysk olimpijskich (IO 1928, IO 1932, IO 1936). Podczas pierwszego startu wystąpił w pięcioboju nowoczesnym, plasując się na piątym miejscu. Był najlepszym zawodnikiem w strzelaniu – pobił rekord olimpijski wśród pięcioboistów. Podczas dwóch kolejnych igrzysk startował w strzelectwie w pistolecie szybkostrzelnym z 25 m, za każdym razem zostając wicemistrzem olimpijskim. W Los Angeles przegrał z Renzo Morigim, zaś w Berlinie wyprzedził go wyłącznie Cornelius van Oyen.
Był członkiem Reichswehry. W 1927 roku został starszym porucznikiem, zaś w 1934 roku kapitanem. W 1938 roku został dowódcą 71 Pułku Piechoty. Niebawem awansowany na majora, by w 1939 roku zostać podpułkownikiem, a w 1942 roku pułkownikiem. Uczestniczył w walkach podczas II wojny światowej, w tym w kampanii wrześniowej. W czasie wojny był szefem sztabu generalnego 16 Korpusu Pancernego, dowódcą 111 Pułku Grenadierów Pancernych w 11 Dywizji Pancernej i dowódcą 8 Dywizji Pancernej. W maju 1945 roku został przekazany wojskom radzieckim i skazany na 25 lat przymusowych robót.