Josef Altstötter (ur. 4 stycznia 1892 w Bad Griesbach w Dolnej Bawarii, zm. 13 listopada 1979 w Norymberdze) – wysokiej rangi urzędnik niemieckiego Ministerstwa Sprawiedliwości. W następstwie II wojny światowej był sądzony przez Międzynarodowy Trybunał Wojskowy w Norymberdze w procesie prawników, gdzie został oczyszczony z najpoważniejszych zarzutów, lecz uznany winnym tego mniej znaczącego, czyli członkostwa w organizacji przestępczej SS.
Kariera zawodowa Po służbie podczas I wojny światowej, w 1920 r. Altstötter skończył studia prawnicze w Monachium i zaczął w 1921 pracę ławnika w Bawarskim Departamencie Sprawiedliwości. W 1927 zaczął pracować w Ministerstwie Sprawiedliwości Rzeszy. W 1933 przeniósł się do Sądu Najwyższego w Lipsku i ostatecznie w 1936 do Sądu Pracy Rzeszy.
Od 1939 do 1942 należał do Wehrmachtu. W 1943 wrócił do Ministerstwa Sprawiedliwości Rzeszy (Wydział IV Prawa Cywilnego i Sprawiedliwości), gdzie w maju 1943 został powołany na urząd Reischministerialdierktora i pozostał na tym stanowisku do końca II wojny światowej. Został odznaczony Złotą Odznaką Partii za służbę NSDAP.