Nazwa Sprinkenhof upamiętnia Johanna Sprinka, który w 1384 roku zakupił działkę, gdzie wzniesiono wieżowiec.
Budynek został częściowo zniszczony w 1943 roku, a następnie odbudowany w latach 1947–1948.
W 2015 roku hamburskie Speicherstadt i Kontorhausviertel z Chilehaus zostały wpisane na listę dziedzictwa kulturowego UNESCO.
Architektura
Sprinkenhof jest największym budynkiem w Kontorhausviertel i składa się z trzech części: środkowej oraz dwóch skrzydeł bocznych. Każda część ma własny dziedziniec wewnętrzny. Część środkowa powstała jako samodzielny budynek (59 × 71 m), i z 9 piętrami, dorównuje wysokością Chilehaus. Skrzydła liczą po 8 pięter, przy czym związane jest to z innym kątem nachylenia terenu.
Gmach charakteryzuje się dekoracyjną fasadą z cegły klinkierowej i elementów terakotowych projektu niemieckiego rzeźbiarza Ludwiga Kunstmanna (1877–1961). Fasada od strony Chilehaus, powstała w pierwszej fazie budowy, ozdobiona jest rombami i medalionami z motywami związanymi z Hamburgiem i branżami, które miały biura w gmachu.