8 Dywizja Kawalerii nie kontynuowała już natarcia w tym kierunku, ograniczając się tylko od wsparcia 60 Dywizji Strzelców komdywa Iwanowa działającej w kierunku Bóbrki.
Po ustabilizowaniu położenia pod Lwowem, dowódca 6 Armii gen. Władysław Jędrzejewski nakazał zorganizować natarcie na Chodorów siłami 1 Brygady Jazdy z rejonu Bóbrki, dwubatalionowej grupy kpt. Wilhelma Todta z rejonu Mikołajowa, a dywizji kawalerii gen. Pawlenki z Halicza na Rohatyn. 28 sierpnia 1 Brygada Jazdy uderzyła pod Sokołówką i następnego dnia, wspólnie z batalionami kpt. Todta, zajęła bez walki Chodorów. Jednak na skutek opóźnienia w działaniach dywizji ukraińskiej, sowiecka 8 Dywizja Kawalerii uniknęła okrążenia i wycofała się na wschód. Pościg oddziałów polskich trwał do osiągnięcia linii Gniłej Lipy. Tutaj 8 Dywizja Kawalerii, wsparta przez oddziały 41 Dywizji Strzelców komdywa Żana Zonberga, przeszła do kontrataku, rozbiła grupę kpt. Todta oraz przerwała łączność między oddziałami polskimi i Armią gen. Pawlenki. 1 Brygada Jazdy wycofała się do Chodorowa i prowadziła działania opóźniające nad Świrzem, pod Hrehorowem, Knihininem i Wasiutynem.