Zauważył jednak, iż „echa wcześniejszych albumów są częste i rażące”, a cały album podsumował jako „idealny na afterparty dla VIP-ów na Ibizie”. Na wpływ wcześniejszych dokonań zespołu zwrócił też uwagę Andrew Martin z magazynu PopMatters. Radio Retaliation to jego zdaniem „w równej mierze rewolucja i tradycja. Album jest obciążony zbyt dużą ilością tych samych brzmień down tempo, które wszyscy już słyszeliśmy, za bardzo opiera się na ich sprawdzonym stylu”. Według jego opinii Garza i Hilton od czasu wydania Sounds from the Thievery Hi-Fi nie zrobili zbyt wiele, aby zmienić swój styl i to pomimo zaproszenia wielu różnych artystów i sięgnięcia po różne gatunki muzyczne. Wyróżnił szereg utworów („Mandala”, „Vampires”, „Hare Krisna”, „33 Degree”, „La Femme Parallel”, „Sound the Alarm”, „Radio Retaliation”, „The Numbers Game”, „The Shining Path”, „Sweet Tides”) stwierdzając na koniec, że choć Garza i Hilton stworzyli „spójny i przyjemny w odbiorze album, to jednak przydałoby mu się trochę więcej różnorodności”.
Zdaniem Daryla Easlei z BBC takie utwory „Sweet Tides” i „Beautiful Drug” pokazują, „dlaczego Thievery Corporation nadal znajduje się u szczytu swoich możliwości”.